“Ik zal je eerlijk zeggen,” begint Alice zuchtend, “aan het eind van de dag heb ik niks meer om te geven.” Hoewel ze er goed verzorgd uitziet, in een wapperende rok en kreukloos wit bloesje, maakt ze een vermoeide indruk. “Hoe bedoel je dat precies?” Vraag ik. “Nou, na mijn werk, de clubjes van de kinderen, de verbouwing en de zorg voor mijn vader… heb ik ’s avonds gewoon geen energie meer!”
Ik merk dat ik mijn wangen met lucht heb laten opbollen, omdat het mij ook als ‘veel’ in de oren klinkt. “Oké, het is inderdaad logisch dat je dan uitgeput bent. Maar, wat moet je nog meer geven?” Vraag ik door. “Tja, als alles gedaan is en ik eindelijk op de bank plof, gaat Max aan me zitten. Dan wil hij ook nog iets van mij.” Ik schuif iets naar voren op mijn stoel. “Wat wil hij dan, volgens jou?” Alice trekt haar schouders richting haar oren en houdt haar handen omhoog. “Dat lijkt me duidelijk, hij wil natuurlijk dat ik hem seks geef!”
