“Ik voel me echt schuldig,” begint Eva te vertellen. “Gedurende de hele affaire dacht ik er gewoon niet over na. Maar nu het uitgekomen is, voel ik me vreselijk over alles wat er gebeurd is. Ik kan er bijna niet van slapen en krijg geen hap door m’n keel.” Eva barst in tranen uit. Margot, haar vriendin, zoekt in haar tas naar een papieren zakdoekje en reikt haar dat aan. Eva snuit luidruchtig haar neus en gaat verder.
“Ik ben er heel somber onder en kan zo ook niet functioneren op mijn werk. Volgende week heb ik een gesprek staan met m’n manager om te bespreken of ik misschien wat minder moet werken.” Ze vraagt nog een zakdoekje aan Margot en snuit vervolgens ook die vol.
“Hoe is dit voor jou?” Vraag ik aan Margot. Ze zucht en zegt dan: “Nou, ik vind het eigenlijk ook een hele moeilijke periode, want vorige maand is dus uitgekomen dat Eva al een half jaar iets met een ander heeft. En het is niet de eerste keer dat zoiets gebeurt…” Eva staat op uit de bank om de gebruikte zakdoekjes in de prullenbak te gooien. “Dat zal alles op z’n kop gezet hebben, of niet?” Vraag ik aan Margot. “Nou behoorlijk… het is gewoon echt zwaar en…”
“Ja, dat vind ik ook,” onderbreekt Eva haar. “Het is een hele zware periode voor ons allebei. Ik voel me er zo slecht onder, ik schaam me echt voor wat ik heb gedaan. Soms ben ik zo’n rotmens.” Ze pakt de hand van haar vriendin vast en legt die op haar been.
