Santé – Consensuele monogamie

door | 8 jul 24 | Santé magazine

Daar zitten ze, een jong stel van in de twintig met flinke onenigheid over de grenzen van hun relatie. ‘We zijn toch monogaam?’ Zegt Noë tegen haar vriend. ‘Dan snap ik niet dat je betaalt om te webcammen met een andere vrouw. Dat voelt voor mij alsof je naar een prostituee gaat.’ Maas schuifelt wat met zijn voeten. ‘Tja, weet je, ik zie dat toch anders. Voor mij is dat webcammen niet heel anders dan porno kijken. Daarover had je gezegd dat je het prima vond en dat jij dat ook doet. Je zei zelfs dat je altijd betaalt voor de porno die je kijkt.’ Noë’s wenkbrauwen gaan omhoog. ‘Ja, omdat ik wil dat het ethische porno is,’ pareert ze. ‘Zodat ik zeker weet dat de porno-actrices normaal betaald krijgen en alles vrijwillig is.’ Maas wrijft over zijn baard. ‘Oh, is dat daarom?!’ Hij lijkt even van z’n stuk gebracht. ‘Ik dacht dat je het gewoon prima vond om voor porno te betalen en dus ook voor webcammen.’ ‘Nou, nee dus, dat vind ik écht iets heel anders,’ zegt Noë schamper. ‘Dat is voor mij precies hetzelfde als vreemdgaan!’

Het blijft lang stil, terwijl Noë met haar armen over elkaar naar buiten staart en Maas de veters van zijn schoenen lostrekt en opnieuw strikt. ‘Blijkbaar was het voor jullie allebei onduidelijk waar de grenzen precies lagen,’ doorbreek ik de stilte.
‘Ik weet niet of het jullie ook opvalt, maar ik hoor de laatste tijd steeds vaker over ‘consensuele non-monogamie’, zoals een open relatie en polyamorie.’ Ze knikken. ‘Er wordt dan altijd gezegd dat de mensen die daarmee bezig zijn veel met elkaar moeten praten over wat ze wel of niet willen, zodat ze daar afspraken over kunnen maken en consensus kunnen bereiken. Daarom heet het ook ‘consensuele non-monogamie’. Maar vreemd genoeg hoor ik nooit over ‘consensuele monogamie’, alsof mensen in een monogame relatie niet met elkaar in gesprek hoeven te gaan om te weten wat de wensen van de ander zijn of waar diens grenzen liggen.’ Ik neem een slok van mijn thee en zeg: ‘Dat is toch eigenlijk wel heel erg vreemd… Of vinden jullie van niet?’

‘Nou, inderdaad’, beaamt Maas ‘Ik wist echt niet dat je webcammen als vreemdgaan zag. Ik zou jou écht niet willen belazeren, voor mij voelde het ook helemaal niet alsof ik dat aan het doen was,’ zegt hij dan tegen zijn vriendin. ‘Oké,’ reageert Noë wat vriendelijker. ‘Ik dacht gewoon dat het vanzelfsprekend was.’ Waarop Maas voorzichtig zegt: ‘Ja, dat dacht ik ook, maar blijkbaar moeten we het dus echt over dit soort dingen hebben. Wat vinden we allebei nou wel en niet kunnen.’ Hij pakt Noë’s hand vast. ‘Nou, inderdaad… Blijkbaar,’ zucht ze dan.


GEPUBLICEERD IN SANTE

0 reacties

Een reactie versturen

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *